Persoonlijk // Achter de schermen #1

Afgelopen roadtrip door Litouwen en Letland werd ik met de neus op de feiten gedrukt toen ik in een appartement terecht kwam, waar ik eigenlijk niet langer wilde verblijven. Jep, het was smerig en totaal niet waardig om verhuurd te worden. Dit zette mij aan het denken. Wie mij volgt op Instagram kon het al enigszins lezen, maar het beïnvloede voor mij ook het verblijf in Riga. Normaal gesproken worden dit soort dingen eigenlijk niet met de buitenwereld gedeeld via social media en blogs. Daarom laat ik jullie zien welke dingen er eigenlijk achter de schermen gebeurden afgelopen jaren.

Overnachten

Dit jaar ben ik er achter gekomen dat de plek waar je overnacht belangrijk is. Normaal ben ik eigenlijk niet vaak in een appartement of hotel te vinden, omdat ik toch vaak op pad ben. Maar ik merk toch dat een slechte accommodatie wat met je doet. In Gdansk kozen we voor een goedkoop hostel, waar we wel een eigen kamer en badkamer zouden hebben. Prima zou je denken. Echter bleek het een self service hostel te zijn. Na veel moeite kregen we de code om het hostel binnen te komen, die werd pas verstuurd als het ook daadwerkelijk tijd was om in te checken. De kamer was gelukkig schoon, maar vrij sjofel om het zo maar even te noemen. Totdat ik de volgende ochtend onder de douche ging.. Het water kwam bij de slang naar beneden in plaats van via de douche kop. Probeer dan maar eens je lange haar te wassen. Uiteindelijk was het natuurlijk gewoon domme pech en ja we betaalden ook praktisch niets voor de overnachting. De laatste nacht zijn we alvast maar richting het vliegveld gegaan.

In Riga gebeurde ons min of meer hetzelfde. Weer een appartement, wat eigenlijk gewoon in een wooncomplex zat. Eentje waar de eigenaar je op zit te wachten en er dan vandoor gaat. Toen de man bij ons in de auto stapte om ons naar de ingang van de binnenplaats te leiden, had ik al zo’n gevoel. Eenmaal binnen kwam er een vreemde geur op je af en die bleef ook gedurende drie dagen hangen in het appartement. Gelukkig was dat nog niet het ergste. Op de bank lag een stapel dekens, dekbedden en andere zooi die we konden gebruiken om onder te slapen. Een fatsoenlijk bed was het niet te noemen. De douche bevatte nog haren van de vorige, in de goot zaten nog etensresten, de afwas en was stonden er nog. En handdoeken was hij even vergeten, die kwamen later van de markt. Helaas hadden we al betaald en konden we niet anders dan accepteren en er het beste van te maken. Ik had gelukkig een fleece slaapzak en kussensloop bij mij en bij de supermarkt kochten we plastic borden om van te ontbijten. Eten deden we wel buiten te deur en we hadden het geluk dat het mooi weer was tijdens ons verblijf in Riga.

Persoonlijk // Achter de schermen

Decepties

Soms heb je van die bezienswaardigheden die je graag wilt bezoeken op reis. Zo bezochten wij ooit Praag en zouden vanaf daar doorrijden naar Dresden. Op de route lag Theresienstadt, een voormalig concentratiekamp. Nu ben ik iemand die graag oorlogsdingen bezoekt (Normandie, Concentratiekampen etc). Een mooie kans om langs een voormalig Tsjechisch concentratiekamp te rijden. Theresienstadt is daarnaast niet zomaar een concentratiekamp, het was het voorbeeldkamp voor de buitenwereld. Echte gruweldaden zoals in de andere kampen, kwamen dan ook niet heel erg voor. Bij binnenkomst in het dorp, was het voornamelijk even zoeken waar we een informatiepunt konden vinden. Dat is namelijk het lugubere aan Theresienstadt, er wonen gewoon mensen in de huizen die destijds gebruikt werden voor de opvang van Joden en andere gevangenen. Iets waar ik tot op de dag van vandaag niet aan kan wennen. Het dorp is gewoon weer in gebruik genomen. Je vindt er nog wel een museum en in een deel van een woning is nog te zien hoe het vroeger was. Maar een concentratiekamp zoals Auschwitz of Dachau is Theresienstadt absoluut niet. Dit maakte het voor mij tot een teleurstelling en dat kwam mede door het idee dat het dorp gewoon weer in gebruik is genomen.

Persoonlijk // Achter de schermen

Na mijn eerste Free Tour in Zagreb, was ik dolenthousiast. De gids vertelde zo leuk over zijn stad en vooral ook over zijn cultuur. De meeste dingen die hij vertelde, weet ik tot op de dag van vandaag nog. Na de eerste tour volgende vele andere. Het is een makkelijke manier om de stad te verkennen en leuke weetjes te horen. Zo deed ik vorige week nog mee aan een Free Tour in Amsterdam, gewoon om eens iets nieuws te horen over de stad en andere straten te bezoeken. In Stockholm besloot ik ook mee te doen aan een Free Tour. Helaas was het de minste tour die ik ooit heb gehad. Het enige dat ik onthouden heb was “Let’s go that way”. Ik heb helaas niet het lef gehad om zo weg te lopen en ben dan ook altijd bang dat ik wat zou missen. De Free Tour in de subway was overigens wel een aanrader. Ook in Riga kon de gids, die overigens echt wel veel wist, mij niet boeien. Ze dreunde een verhaal op zonder enig enthousiasme. Hier durfde ik het gelukkig wel aan om weg te gaan en zelf de stad te verkennen.

Weer

Het weer is toch altijd van invloed op je humeur een vooral ook op de activiteiten die je kunt ondernemen. In IJsland was het dan ook even wennen toen de eerste dag de regen met bakken uit de lucht kwam. Je weet van te voren dat je dit kan gebeuren, maar toen ik bij de Seljalandfoss stond en naar buiten wilde, was ik toch niet voorbereid. Wat trek ik aan en hoe bescherm ik mijn camera tegen de regen? Uiteindelijk is gewoon knop om en gaan, maar drie keer kletsnat in de auto te zitten, doet toch wel wat met je. Ook toen we een gletsjer van dichtbij wilden bekijken, regende het en was het eigenlijk nog donker. Op dat moment was er die twijfel. Die twijfel die zelfs zegt, laten we maar verder rijden. En uiteindelijk ben ik blij dat we uitgestapt zijn en die gletsjer hebben aangeraakt. Hoe vaak zal dat nog gebeuren in de toekomst?

Lees ook mijn Ode aan IJsland over het weer.

Persoonlijk // Achter de schermen

Lichaam

Ik heb even getwijfeld of ik dit ook mee zou nemen in deze blog, maar ook dit hoort erbij. In Stockholm beleefde ik mijn tweede solo trip. Ik was al een stuk rustiger dan in Berlijn en liet een groot deel van de reis over mij heen komen. Pluspunten voor mijzelf. Echter ben ik die twee dagen nogal enthousiast geweest met lopen. Nu loop ik wel vaker op reis en dagen waarop ik 20.000 stappen doe, komen regelmatig voor. Niet iets om over na te denken en per se rekening mee te houden. Echter, was in Stockholm mijn conditie kennelijk niet optimaal, waardoor ik aan het einde van de eerste dag last van mijn rechterknie kreeg. Na een nachtje slapen zou het wel over zijn dacht ik nog.. Wrong.. De volgende ochtend hinkte ik rustig verder tijdens mijn wandeling door Sodermalm, Gamla Stan, het Openluchtmuseum Skansen, weer in Sodermalm en ja je kunt vast al wel raden dat het niet bij een knie bleef… Toen ik de volgende ochtend vanaf Gamla Stan weer naar het station moest lopen, werd het waggelen en liep ik langzamer dan menig oudere. Op beide dagen had ik 21 kilometer gewandeld /geslenterd en ik had er bijna een jumpers knee aan overgehouden. Maar he, je bent maar 1 keer in Stockholm 😉

Persoonlijk // Achter de schermen

Sorry, voor deze klaag blog, maar ikwilde laten zien dat reizen niet alleen maar mooie kanten heeft zoals je die op social media ziet. En gelukkig heb ik tijdens mijn reizen genoeg mooie momenten beleefd, die deze ervaring naar de achtergrond drukken.

 

Misschien vind je deze ook leuk om te lezen

2 reacties

  1. Mooi geschreven. Goed om ook “de andere kant van het reizen” mee te laten beleven. Een eerlijk verhaal komt altijd goed over.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *