Socials

Blog

Solo reizen Carmen Schuurman

Alleen reizen met Carmen Schuurman

Voor het eerst op reis en dan direct een jaar weg. Dat deed Carmen Schuurman, auteur van het boek 1 jaar 164 bestemmingen. Wat volgde is een prachtige reis over verschillende continenten met allerlei momenten die je als solo reiziger tegenkomt. Na het lezen van haar verhaal werd ik nieuwsgierig naar haar ervaringen als solo reiziger. Hoe is het om een jaar lang solo te reizen? Alle tips en ervaringen over solo reizen van Carmen lees je in het interview dat ik met haar had.

Ervaringen met alleen reizen volgens auteur Carmen Schuurman

Was dit je eerste echte soloreis of heb je eerder alleen gereisd?

Dit was de allereerste keer dat ik solo op reis ging. Hiervoor heb ik wel wat reizen gemaakt naar Cuba, Costa Rica en Indonesië met mijn broer.

Had je voor jezelf een bepaalde reden waarom je op reis wilde?

Ik was op mijn 21e jaar afgestudeerd en meteen begonnen met een baan. Na 3,5 jaar werkervaring dacht ik: nu ben ik nog ongebonden, ik heb geld gespaard en kan mijn hele leven nog werken. Dat maakte het besluit om de wereld in te trekken. Nieuwe culturen ontdekken, vrij zijn, maar ook met als doel een bepaalde zelfstandigheid en levenservaring te creëren, wat ik voor de rest van mijn leven kan gebruiken.

Hoe vond je de eerste keer in een dorm? Je was destijds 24 waren de anderen jonger?

De eerste keer was heel gek. Een slaapzaal met stapelbedden, onbekenden mensen, weinig privacy. Het rook er ook niet bepaald verfrissend en ik was aan het stuntelen met een hangslotje en kluisjes. Ik was inderdaad 24 jaar. Op reis is leeftijd wat minder van belang. Sommigen zijn ouder, anderen weer jonger, maar dat merk je niet echt. Iedereen heeft dezelfde drijfveer en reislust en met de één klikt het beter dan met de ander. Zo zat ik in mijn eerste hostel met drie hippies. Dreadlocks tot aan de knieën, pingelend op een gitaar en dikke joints hingen uit de lippen. Ik dacht toen wel: zullen deze een jaar lang mijn soort vrienden worden? Hartstikke aardige jongens, maar gelukkig kwam ik later wat meer dezelfde types tegen als ikzelf.

Wat vond je het fijnste van alleen op reis gaan?

Weinig plannen, leven in het moment en niet weten wat de volgende dag zal brengen. Dat waren wel de ultieme voordelen van het solo bestaan. Ik heb een jaar lang gedaan waar ik zelf zin in had. Je kan je terugtrekken als je dat wilt en je hoeft niet op anderen te wachten.

Heb je jezelf leren kennen op reis? Ben je dingen over jezelf te weten gekomen die je niet wist?

Ik ben mezelf zeker wel een aantal keer tegen gekomen, ja. Vooral met keuzes maken. Deze maak je alleen, maar dat kan soms zo moeilijk zijn, omdat er niemand is die je knoop kan doorhakken. Ik ben er zo bijvoorbeeld ook achter gekomen dat ik helemaal niet zo’n feestbeest ben als ik dacht. In Nederland kon ik een avond stappen niet overslaan en deed ik als laatste het licht uit in de kroeg. Op reis vond ik het heerlijk om na een intensieve wandeling een paar biertjes te drinken, gezelligheid op te zoeken, lekker te eten en dan voldaan mijn bed in te duiken. Volgende dag weer fit en energie om zoveel mogelijk uit de dag te halen. Ook ben ik erachter gekomen dat ik geen stadsmens ben. Ondanks dat ik in Amsterdam woon, kan ik ook enorm genieten van het kleine dorp waar ik vandaan kom. Op reis trok ik bijna altijd naar natuurgebieden in plaats van steden. Als ik dan in een stad was, kreeg ik al snel het gevoel weer op pad te moeten gaan.

Welke bestemming vond je het meest geschikt voor solo reizen en waarom?

Dat is zonder twijfel Thailand en Vietnam. Het krioelt daar van de backpackers en je hoeft je echt niet eenzaam te voelen. Daarnaast zijn deze landen heel makkelijk te bereizen. Een uitstekend startpunt voor elke solo reiziger. Ik ben daarom ook blij dat ik in deze landen ben begonnen om zo een beetje te acclimatiseren aan de reizigerscultuur. Daarna had ik de smaak te pakken en ben ik juist meer buiten de standaard routes gaan bewegen.

Solo reizen Carmen Schuurman

Wat vond je het minst leuke aspect aan solo reizen?

Dat je de ervaringen en mooie momenten niet direct met iemand kan delen. Natuurlijk heb ik wel reisgenoten gehad, maar dat is toch anders dan een echte vriend(in) of familielid. Daarnaast was ik het aan het eind van mijn reis wel beu om telkens weer nieuwe mensen te ontmoeten. Steeds hetzelfde praatje waar je bent geweest, hoelang je al weg bent, etc, etc. Tegelijkertijd wil je ook weer niet alleen zijn, dus dat maakte het wel lastig. Als je voor langere tijd met iemand samen reist, heb je leukere en diepgaande gesprekken.

Heb je voor jezelf een manier gehad om je reis bij te houden?

Ja zeker. Ik hield een soort logboek bij. Hierin schreef ik puntsgewijs heel praktisch wat ik had gedaan per dag. De datum, de plaats en het aantal dagen dat ik al weg was. Hierin staan geen zinnen of gevoelens, puur steekwoorden van de activiteiten. Verder hield ik Polarsteps bij. Dit is een app waarin je reisroute kan worden gevolgd. Je kan hierbij foto’s plaatsen. Voor mij was dit een ideale manier om het thuisfront op de hoogte te stellen. Ik kon dit op mijn gemak bijwerken en mijn familie en vrienden konden dit in hun eigen tijd bekijken. Dit scheelde veel heen en weer op Whatsapp. En het leuke was dat alleen de mensen het konden zien die ik zelf had uitgenodigd.

Hoe ga je om met mensen op reis waar je even ‘geen zin’ in hebt?

Dat is weer een voordeel van alleen reizen. Dan kies je gewoon een ander pad, een ander plan. Gelukkig kan ik makkelijk ‘nee’ zeggen, dus heb ik hier niet veel issues mee gehad.

In Phnom Penh had je volgens mij één van je eerste twijfelmomenten. Hoe ga je daar mee om tijdens zo’n reis? Gebeurde het vaak?

Gedurende de reis ontstaan er altijd twijfelmomenten. Waar ga ik hierna heen? Welke accommodatie zal ik boeken? Kies ik voor rust of wil ik meer gezelschap? Wat is hier te doen? Hoeveel cash zal ik pinnen? Hoe kom ik van A naar B? En is dat een veilige optie? Continue vragen die je jezelf stelt. Maar tegelijkertijd denk je ook wel weer: wat maakt het uit? Gelukkig is altijd alles op zijn pootjes terecht gekomen en kan ik makkelijk last-minute beslissingen maken.

Ik vond je heel relaxt op reis. Natte backpack, eng hostel, spullen delen etc, ben je altijd zo? Hoe ga je om met mensen die dat minder zijn?

Ik ben van nature wel vrij nuchter en niet zo snel gestrest. Soms gebeuren dingen gewoon. Daar kan niemand wat aan doen. Toen ik van boord stapte van de ferry in Cambodja met een drijfnatte backpack kon ik twee dingen doen: boos en chagrijnig zijn dat al mijn kleren nat zijn en dat ik nog veertien uur in de nachtbus moest zitten. Of die spons optillen en bedenken dat ergens een wasserette te vinden is. Het lost zich wel weer op.

Je zegt in Hanoi “Ik geef mij over aan het lot” na een ontmoeting met 3 Nederlanders. Hoe heeft dit motto jou geholpen tijdens de reis?

Impulsiviteit brengt een hoop mooie avonturen. Eigenlijk heb je een ander plan, maar er komt iets op je pad wat eigenlijk ook wel leuk is. Doen? Ja, waarom niet? Deze instelling resulteerde vaak in de meest mooie momenten. Natuurlijk moet je wel doordachte keuzes maken en geen gevaar opzoeken. Dat was regel één. Zodra ik dit had geïnventariseerd, gaf ik mij over aan het lot.

In Mexico kreeg ik het idee dat je er doorheen zit. Wat raad je andere soloreizigers aan als dit gebeurt?

Probeer je rust te pakken en na te denken wat je allemaal hebt beleefd. Sta stil bij het moment. Eerst resetten voordat je nieuwe avonturen begint. Anders kan je daarna niet meer genieten. Wat mij erg heeft geholpen is het contact met het thuisfront. Dat is wel één van de voordelen van de moderne wereld waar we in leven. Vroeger was dit veel lastiger. Nu kan je even videobellen met de mensen thuis. Daar kreeg ik wel energie en doorzettingsvermogen van.

Je bent niet bang aangelegd, wanneer had je een moment van en nu niet verder?

Ik zocht soms wel een beetje de randjes op, ja. Zo was ik in Nieuw-Zeeland samen met een reisgenoot begonnen aan een hike door de sneeuw. We moesten een enorme berg beklimmen en er waren verder geen andere hikers. Op een bepaald punt was er niets meer van een pad te bekennen en er kwam een enorme sneeuwstorm opzetten. We zaten tot onze knieën in de sneeuw, moesten klauteren met onze handen en voeten en hadden helemaal geen spikes onder onze zolen om grip te hebben. Het was een veel te riskant plan en hoogstwaarschijnlijk was de track ook gesloten. De weg naar beneden zou alleen nog maar gevaarlijker worden. Op dat soort momenten moet je realistisch denken: we moeten terug. Zo zijn er nog wel wat voorbeelden te benoemen die worden beschreven in mijn boek.

Wat was de mooiste ervaring? En wat de minste?

De mooiste ervaringen zijn de campertocht dwars door de Outback van Australië en de trekkingstocht door het Andes gebergte in Peru. Beide waren op eigen houtje, zonder tourorganisatie. Zelf alles regelen, alles plannen, de onwetendheid wat er gaat komen, het avontuur. In Australië was ik samen met twee Nederlanders. We kenden elkaar niet van tevoren, maar we hebben samen een gigantische tocht gemaakt, dwars door de helft van het continent. Totaal meer dan tienduizend kilometer op de teller, gereden door vijf staten en verschillende tijdzones en waarin ik zoveel landschappen zag veranderen. In Peru had ik samen met een Duitse jongen een tentje gehuurd en zijn we vijf dagen de bergen in getrokken. Kamperen op 5.000 meter hoogte, ons eigen voedsel mee, water filteren in de rivier. Het dag- en nachtritme was gelijk aan de natuur. Wanneer het koud werd, gingen we slapen. ’s Morgens om 05:00 uur stonden we op, pakten we alles weer in en trokken we verder.

Zou je dingen volgende keer anders doen?

Nee, ik kan eigenlijk niets bedenken dat ik anders zou doen. Het loopt zoals het loopt. Er gaan wel eens wat dingen mis, daar leer je alleen maar weer van.

Had je momenten waarop je het achteraf fijner vond dat je met reisgenoten was?

Ja, dit had ik zeker in het hoge noorden van Peru. Ik zat 2,5 dag vast op een cargoschip tussen de gekke locals midden op de Amazone. Dit is geen passagierschip maar een boot dat goederen vervoert. Ik was samen met die Duitse jongen en we sliepen in onze hangmatten op het dek. De motor ging kapot en lagen een tijd stil. De bemanningsleden waren niet bepaald ingesteld op toeristen en ook zeker geen jongens waar je als blond meisje gezellig tussen moet vlinderen. Op dat moment was ik wel heel blij met mijn Duitse reismaat. Ik voelde me bij hem heel veilig en zo konden we eigenlijk ook weer erg lachen om de situatie.

Heb je je wel eens onveilig gevoeld? En wat raad je soloreizigers aan wanneer ze dat ervaren?

Niet heel vaak. Maar ik zocht dit ook niet op. Zo ging ik in Zuid-Amerika niet in mijn eentje ’s avonds de straat op. Dat voelde gewoon niet goed, dus dat deed ik niet. Dat zou ik ook iedereen afraden. Ga niet met mensen om die je ergens toe willen overhalen of een vreemde uitstraling vertonen. Zorg dat je in onveilige gebieden tussen de mensen bent. Ook droeg ik gedurende de reis geen sieraden. Je kan er beter een beetje verslonsd bijlopen dan eruitzien als een rijke toerist.

Welke tip geef je beginnende soloreizigers meer?

Heb je het idee om een reis te maken? Twijfel niet en ga! Het is niet alleen leuk, maar je leert er ook enorm veel van. Ik zou aanraden niet al te veel te plannen of van tevoren vast te leggen. Het komt voor dat je ineens een impulsief idee krijgt en dan is het zonde als je bijvoorbeeld al een vlucht hebt geboekt naar een andere bestemming. Daarnaast zou ik als tip meegeven om zoveel mogelijk de lokale dingen op te zoeken. Een taal leren, bij families slapen, het lokale transport nemen, een cursus doen of misschien wel vrijwilligerswerk. Op deze manier stap je echt even uit je comfortzone en kan je alles in Nederland heel makkelijk relativeren.

Heb je al weer soloreisplannen?

Op dit moment niet. Ik heb de ervaring van een jaar soloreizen nu in de pocket. Ik ben ook een gezelligheidsmens en heb heel veel leuke mensen om mij heen met wie ik op vakantie kan gaan of nog eens een langere reis kan maken.

Solo reizen Carmen Schuurman

Wie is Carmen Schuurman?

Naam: Carmen Schuurman
Leeftijd: 26 jaar (op reis 24/25 jaar)
Hoe lang op reis: 1 jaar
Welke landen: Thailand, Cambodja, Vietnam, Maleisië, Singapore, Hong-Kong, Filipijnen, Australië, Nieuw-Zeeland, Peru, Colombia, Mexico (+ 1 dag New-York)

5x must have in je backpack:

  • Organizers voor je kleding. Dit scheelt elke dag opnieuw alles inpakken en alles past veel beter in je tas.
  • Oordoppen
  • Hangslot voor kluisjes
  • Flightbag
  • Setje plastic bestek

Het boek van Carmen is de bestellen via Boekscout


Meer lezen over alleen reizen?

Your Travel Guide is een digitale reisgids met persoonlijke en eerlijke tips voor (solo) road trips, citytrips en fijne escapes in de natuur; of een combinatie van alle drie! Liefde voor bestemmingen als New York, Noord- Amerika en dicht bij huis in Europa. Ontdek de hotspots & bezienswaardigheden in populaire bestemmingen of juist de verborgen parels.

Your Travel Guide

Sinds april 2016 is Your Travel Guide een inspiratieplatform voor reizen dicht bij huis, in Europa en in Amerika. Je vindt mijn liefde voor lijstjes terug in complete bestemmingsgidsen; wat zijn de leukste bezienswaardigheden, culinaire hotspots, routes voor roadtrips, nature escapes en bijzondere accommodaties. Your Travel Guide is een combinatie tussen natuur, cultuur, avontuur en culinair. Je vindt er zowel inspiratie voor bekende bestemmingen als off the beathen plekken. Inmiddels is YTG een platform voor soloreizigers.

Liefde voor New York en de Waddeneilanden.

Follow us on