Regelmatig pak ik de trein naar mijn bestemming, mijn favoriete manier van reizen. Comfortabel zitten, een boek op schoot, muziek in en uit het raam kijken, mijn favoriete dingen en ook nog eens onderweg. Een rijdende bioscoop. En hoe vaak ik sommige trajecten ook doe, het verveelt nooit. De meeste steden zijn zelfs het makkelijkst te bereiken per trein. Maar ook de natuur is goed te bereiken met de trein. Ik laat je zien hoe ik mijn Interrail pas gebruikte voor een rondreis van twee weken in de Alpen.
Je hebt verschillende soorten Interrail passen. Met de One Country Pas reis je binnen één land en met de Global Pas reis je tussen verschillende landen. Voor mijn reis door de Alpen gebruik ik een Global Pas van 7 dagen in 1 maand. Hiermee kan ik 7 dagen de trein instappen binnen een tijdsbestek van 1 maand.
Eenmaal de route gepland, zet je die in de app Interrail Planner. Meestal vink ik de dag van te voren de route aan om hem definitief te maken. Een enkele keer wisselde ik nog van tijdstip. Voor sommige trajecten had ik een stoelreservering nodig, die had ik thuis alvast geregeld. Sommigen zijn verplicht, sommigen niet. Maar ik kies eigenlijk altijd wel voor een stoelreservering wanneer het optioneel is in Duitsland en Oostenrijk. In Zwitserland doe ik dat eigenlijk nooit.
Wanneer je meerdere dagen in een maand in de trein zit, kan een Interrail Pas al snel uit. De goedkoopste pas is 283 euro en soms betaal je voor een enkele reis naar Zwitserland al 150 euro. Daarnaast geeft een pas je flexibiliteit. Je kunt je reis makkelijk wijzigen. Het enige waar je rekening mee dient te houden zijn stoelreserveringen. Vooral in Frankrijk, Italië en Spanje zijn deze verplicht en soms ook maar beperkt beschikbaar voor mensen met een Interrail Pas.
Lees meer over de Interrail Pas
Met de eerste trein reis ik naar het zuiden, de eindbestemming is het Zwitserse Gstaad. Maar voordat ik daar ben, moet ik nog een stukje reizen. In Nederland stap ik over in Zwolle en Arnhem en ik kan op tijd in de ICE naar Frankfurt (Main) Hbf nemen. Deze trein rijdt zelfs door naar Spiez in Zwitserland. Helaas begint op dit traject de vertraging. Gelukkig hoef ik nergens op tijd te zijn en geef ik mij over aan het ritme van de reis. Wel zorgt de vertraging voor extra overstappen. De vertraging wordt allemaal goed gemaakt bij het laatste deel van de reis. Vanaf Spiez stap ik in de Goldenpass Express en het eerste klasse gedeelte voelt enorm luxe. Ik blijk ook nog eens de enige te zijn. Iets later dan gepland boemelen we Gstaad in. Voor nu rest mij nog een klein stukje met de bus naar Lauenen waar ik overnacht.
In Lauenen staat voor mij de hike naar Geltenhütte op het programma. Het is nog vroeg als ik bij de Lauenensee klaar sta voor de wandeling. Klimmen moet er gedaan worden, bijna 700 hoogtemeters. En voor mijn Nederlandse benen, even wennen. Het weer is fantastisch en de zon komt al snel boven de bergen uit. Rond lunchtijd ben ik bij de hut en ik geniet van de rust, stilte en een Zwitserse lunch. Hierna daal ik af en maak ik wanneer ik weer beneden ben, nog een rondje om de Lauenensee. Een goede start van twee weken in de bergen.
Overnachten: Hotel Alpenland Lauenen
Hoewel er in Gstaad nog genoeg te zien en te doen is, reis ik vandaag verder. Op reis naar Italië heb ik een extra tussenstop in Zwitserland gepland. In Chur was ik al eens eerder voor de Bernina Express, deze keer wil ik graag de Rheinschlucht zien. Vanuit Gstaad stap ik weer in de Goldenpass Express en onderweg zie ik de herfstkleuren in de bergen. De route naar Chur brengt mij langs veel meren en het blijft genieten onderweg. In Zurich haal ik een lunch en iets meer dan een uur later rijd ik Chur binnen.
Ik breng mijn spullen naar het hotel om vervolgens direct weer terug te gaan naar het station. Ik neem de trein naar Castrisch. De trein rijdt hierbij door de Rheinschlucht, dus rustig zitten kan ik niet. De uitzichten zijn waanzinnig mooi onderweg. In Castrisch stap ik uit en neem ik de bus weer terug, naar het uitkijkpunt Ruinaulta. Hierdoor zie ik de Rheinschlucht vanaf boven en beneden. Ik wandel terug naar Versam Station en neem daar de trein terug naar Chur. Weer zit ik niet rustig op mijn stoel, maar hang ik uit het raam om te genieten van al het moois buiten.
Een van de langere dagen op deze reis. De treinreis duurt bijna 6 uur tussen Zwitserland en Italië en brengt mij dwars door Liechtenstein, vanwege een omleiding met de bus, en Oostenrijk. Vanaf Bregenz reis ik gelukkig met een stoelreservering, want de trein is druk. Ik zit heerlijk comfortabel op een stoel alleen en zie de landschappen aan mij voorbij gaan. Ik stap in Innsbruck over in de lokale trein die mij de Brenner overbrengt. Voordat ik het weet reis ik deze dag mijn vierde land binnen. In Ponte Gardena Laion stap ik uit en neem ik de bus naar Kastelruth. Terug in mijn geliefde Dolomieten.
Het is niet mijn eerste bezoek aan de Dolomieten, ook wel Zuid-Tirol. Gelukkig is er nog zoveel te zien dat ik blijf terugkomen. Voor deze twee dagen heb ik twee hikes op het programma en doordat ik in Zuid-Tirol overnacht, krijg ik een Südtirol Guestcard waarmee ik gratis met de bus en lokale trein kan reizen. Ideaal om de regio te verkennen.
Op de eerste volle dag reis ik naar Zans. Hier start de Adolf Munkel Trail die langs de Geisler- of Odlegroep bergen loopt. Het is een prachtige dag en ik kan de wandeling zelfs deels in korte broek maken. De uitzichten onderweg zorgen voor alleen maar wauw momenten en ik kan de hele dag wel in dit prachtige stukje natuur blijven. De tweede dag verblijf ik op de Seiser Alm, de Alpenweide die ik tijdens een vorig bezoek oversloeg. Via mijn hotel krijg ik een route die mij langs de minder drukkere plekken brengt. Lunchen bij een authentieke berghut en genieten van alle bergketens om mij heen, want dat zijn er een heleboel rondom de Seiser Alm. Twee heerlijke dagen buiten die ik in beide gevallen afsluit in de wellness van mijn hotel.
Overnachten: Hotel Kastelruth
Ver hoef ik niet te reizen, althans hemelsbreed niet. Maar door de bergen op de route, reis ik toch al snel 2-3 uur naar mijn volgende bestemming in Zuid-Tirol: Sand in Taufers. Gelegen in het Ahrntal een redelijke onbekende regio. Officieel geen onderdeel van de Dolomieten, maar het voelt stiekem wel zo voor ons als Nederlanders. Ik reis met de bus terug naar Ponte Gardena Laion en ik krijg toch altijd wel stress als mijn koffer onderin een normale reguliere bus moet. Gelukkig staan koffer en ik gezamenlijk op het station te wachten op de trein. Ik neem de trein naar Fortezza en vanaf daar naar Bruneck, allemaal stations met weinig faciliteiten. Doordat de treinen lokaal zijn, kan ik nog steeds gratis reizen met de Südtirol Guestcard. Vanaf Bruneck reis ik het laatste deel met de bus naar Sand in Taufers, gelukkig deze keer geen opbergvak voor de koffer onderin de bus.
Hoewel Sand in Taufers in de Ahrntal vallei ligt en het toch een redelijke afstand is van de Drei Zinnen, neem ik op de eerste dag de trein en bus die kant op. Vanaf Toblach heb ik de verplichte shuttle geboekt en voor ik het weet sta ik bij Auronzo, het eindpunt. Ik wandel naar de Drei Zinnen Hütte en ondanks dat ik hier een aantal jaren geleden ook was, blijft het uitzicht prachtig. De mist speelt met de bergen en het uitzicht verandert continu. De beroemde uitkijkpunten sla ik vandaag over, ik geniet van het schouwspel van de wolken.
Op de tweede dag blijf ik in het Ahrntal. Hier wandel ik langs verschillende watervallen van de Reinbach Wasserfalle en in de middag bezoek ik het einde van de vallei. Het blijkt het meest noordelijke stukje van Italië te zijn en ik ben onder de indruk van de Capella del Santo Spirito, de spirituele kerk.
Overnachten: Hotel Drumlerhof
Ik verlaat de regio Zuid-Tirol en reis door naar Trentino. Overstappen doe ik weer in Bruneck en Fortezza voordat ik de trein naar Bolzano pak. Hier heb ik tijd om een lunch te halen. Ik hoef nog een trein vandaag, naar Mezzocorona. Een plek waar ik nog nooit van gehoord heb. Hier vertrekt de bus naar Molveno, bekend van het Lake Molveno. Ik heb nog even stress om de deuren van de laatste trein want die zijn nog ouderwets met een hendel. Gelukkig werkt de oude techniek ook prima en sta ik even later bij de bus. Tot zover mijn goede planning van deze reis. Het is zondag en het duurt helaas nog twee uur voordat de bus komt. Een bankje en een boek bieden uitkomst. En rond etenstijd rijd ik Molveno in.
Ik ben slechts een volle dag in Molveno en heb een hike op het oog. Ik neem de kabelbaan omhoog en daar start trail nr 340. Net voordat ik wil beginnen valt mijn oog op het bordje: oppassen voor beren. Slik, daar had ik even niet aan gedacht. In het begin van de wandeling blijf ik nog in de buurt van andere wandelaars, ondertussen geeft AI enige opluchting dat het vrij zeldzaam is. De wandeling is werkelijk prachtig, de zon schijnt en de herfstkleuren zijn volop aanwezig. Deze dag is echt een cadeautje, zo voelt het wanneer ik na afloop nog op een ligstoel plaatsneem en het uitzicht van Lake Molveno van boven af waarneem.
Overnachten: Hotel du Lac
Een lange reis dag die ik in eerste instantie verkeerd ingeschat had. Thuis heb ik hem gepland vanaf Trento, een station net iets verder dan Mezzocorona. Maar voordat ik in Trento ben, moet ik eerst nog met de bus en trein. Gelukkig past het allemaal in de planning en neem ik relaxt plaats in de Frecciarossa richting Milaan. Hiervoor moet je een stoelreservering maken. Die blijkt bij een half raam te zijn, dus ik doe enigszins stoelendans deze reis voor een raam plek.
Voor het eerst tijdens de reis zie ik geen bergen meer. Vooral meren, die van Como en Garda en grotere steden. Pas wanneer ik Zwitserland weer binnenrijdt zijn daar de bergen weer. In Lugano mis ik net mijn overstap en dat geeft tijd om even in het zonnetje te zitten en een Brezel te halen. Vanaf Lugano reis ik naar Luzern. Hier heb ik twee opties, de iets snellere route via Zurich of de panorama route via Brienz. Hoewel ik deze de maand ervoor nog gedaan heb, kies ik voor de Luzern Interlaken Express. En de uitzichten maken weer veel goed na een lange dag reizen.
Lugano is trouwens ook een leuke stop om bijvoorbeeld Ticino te gaan ontdekken.
In Interlaken blijf ik drie volle dagen. En ondanks dat ik een aantal keren de trein pak, maak ik daarvoor gebruik van mijn Swiss Travel Pass die mij gratis gebruik laat maken van trein en bus. Ideaal, want ik hoef nergens over na te denken.
Op de eerste dag ga ik de culinaire wandeling doen op de Stockhorn. Weer heb ik geluk met het weer zoals eigenlijk alle dagen nog. Afwisselend maak ik gebruik van de kabelbaan en wandel ik deels naar beneden. Ondertussen geniet ik van heerlijke culinaire Zwitserse gerechten.
Dag twee brengt mij naar 3000 meter. Gelukkig wel met een kabelbaan, drie in dit geval nadat wandelen toch net iets te gevaarlijk blijkt. Op de Schilthorn waan ik mij tussen de mensen en lunch ik met uitzicht op de ‘Famous 3’: Eiger, Jungfrau en Mönch. In de middag onderneem ik een fantastische activiteit waar Interlaken om bekend staat. Ik ga paragliden en land midden in het centrum. Fantastisch om zo stil als een vogel in de lucht te hangen.
Mijn laatste dag in de bergen breng ik door op de Niesen. Met een hele steile trein rijd ik naar 2300 meter. Hier wacht een Zwitserse lunch van Älplermagronen op mij. Ik besluit al wandelend terug te gaan naar het middelste station nadat ik van de dames van het restaurant hoor dat het een prachtige wandeling is. En daar is geen woord van gelogen. Nog steeds heb ik prachtig weer en wandelend zie ik continu de Eiger, Jungfrau en Mönch. Ik sluit mijn dag en reis af in het zwembad van mijn hotel. 15 Fantastische dagen in de bergen, buiten met dagen dat ik nog in korte broek kan wandelen, beter kon niet.
Lees meer over Interlaken
Overnachten: Salzano Hotel & Restaurant
Vanaf Interlaken West reis ik weer naar het noorden. De eerste stop is Basel SBB waar ik nog tijd heb om een lunch te scoren. Met de ICE reis ik naar Keulen waar ik een overstap heb van ongeveer 35 minuten, een prima gelegenheid voor het halen van een poke bowl. Vanaf hier begint de vertraging helaas. Ik ga deze keer via het noorden terug naar Groningen en de trein naar Emden vertrekt te laat. In Leer lijkt het alsof we de trein niet halen, maar er is oponthoud op het spoor tussen Leer en Groningen en doordat ik direct bij de bussen kijk, kan ik nog mee met de directe bus naar Groningen. De vertraging ben ik hierdoor direct kwijt en na ongeveer 13 uur reizen ben ik weer thuis. Thuis in mijn eigen bed.
Met Your Travel Guide wil ik je inspireren om te onthaasten in het leven, om langzamer te reizen, een andere manier van reizen toe te passen en bijzondere ervaringen op te doen. Om slow travel toe te passen in je reizen. Mijn liefde voor lijstjes komt terug in dingen die je kunt doen op bestemmingen, niet dingen die je moet doen. Neem de tijd om te reizen.
Veel liefs, Marjolein
Buy me a coffee
Buy me nowSamenwerken? Leuk!
Bekijk de mogelijkheden